روزنوشت های من

این مطلب رو در جواب یک پست تو وبلاگ مهدی نوشتم اول. گفتم خوبه که تو بلاگ خودم هم بنویسم. تهران بودم و سال دوم یا سوم دانشگاه بود. یه بار هوس کردم از شیرینی فروشی نزدیک خوابگاه شیرینی بگیرم. هیچ مناسبت خاصی هم نبود و فقط یک هوس شکموانه در سنین جوانی. رفتم تو مغازه آقای شیرینی فروش و گفتم آقا یک کیلو نارنجک بدین. طرف جوری که انگار برق گرفته بودش یه نگاه تروریست وار به من کرد و گفت چی بدم؟ گفتم نارنجک دیگه. باز یارو با چشم های چهار تا شدش به من نگاه کرد. من که فهمیدم تو تهران به این نوع شیرینی نمی گن نارنجک، ویترینش رو نشون دادم و گفتم شما به اینا چی می گین؟ اونم گفت می گیم نون خامه ای. گفتم خیلی خوب یک کیلو از همینا بده! با جعبه شیرینی رفتم خوابگاه و قضیه رو تعریف کردم. یکی از دوستای خوبم به نام ایمان اسماعیل پور گفت که آره دیگه مگه نمی دونستی! تازه یه سری چیزای دیگه هم گفت که باعث شد در صحبت کردنم بیشتر دقت کنم تا معلوم نشه تهرانی نیستم!

این بار باز می خوام یه چیز دیگه رو که می دونم و احساس می کنم جالب باشه بگم. شاید خیلیا فلسفه سلام نظامی رو ندونند. این مساله بر می گرده به زمان های دور که شوالیه ها دوئل می کردند. اون زمانها نبرد با نیزه و شمشیر بود و از اسلحه و تفنگ خبری نبود. مثل الان که جلیقه ضد گلوله هست اون قدیما زره بوده و کلاه خود. دو نفر شوالیه که می خواستند نبرد کنند با اسب تو فاصله دور از هم می ایستادند و بعد هر دو تا به طرف همدیگه حمله می کردند. منتها قبل از اینکه حمله رو شروع کنند، کلاه خود هاشون را می دادند بالا و توس چشم طرف مقابل نگاه می کردند. بعد کلاه خود ها رو می دادند پایین و حمله شروع می شده. الان سلام نظامی یادگار همون بالا و پایین دادن کلاه خود های شوالیه های قدیمه. امیدوارم که مطلب جالبی بوده باشه و استفاده کرده باشید.

تصمیم گرفتم چیزایی رو که می دونم و شاید برای بقیه هم جالب باشه اینجا بنویسم. می گن زکات علم پخش کردن اونه. اول از همه در مورد این رسم که وقتی می خوان مشروب بخورند، گیلاس هاشون رو به هم می زنن می خوام بگم. تو زمونای قدیم وقتی یه شاهی یا یه آدم بزرگی می خواسته رقیبش رو محترمانه از سر راه برداره به مهمونی دعوتش می کرده و توی مشروبش زهر می ریخته. بعدها برای اینکه نشون بدن که گیلاس مشروب عاری از زهره، صاحب مهمونی گیلاسش رو با مهمونا عوض می کرده. این  زدن گیلاس های مشروب به هم یادگار همون زمانه و به تدریج به جای عوض کردن گیلاس ها این رسم جایگزین شده. خوب این از مطلب امروز. باز هم از این جور مطالب جالب می گذارم اینجا.