روزنوشت های من

سریال ۲۴ یک سریال آمریکاییه که وقایع ۲۴ ساعت از یک روز خاص رو توی هر فصلش به تصویر می کشه. اولین فصلش در سال ۲۰۰۱ بعد از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ساخته شده و تا الان که سال ۲۰۱۰ هست ۷ فصل از این مجموعه پخش شده و در حال حاضر فصل هشتمش در حال پخش هست و تا الان ۴ قسمتش پخش شده. هر قسمت اتفاقات یک ساعت از اون ۲۴ ساعت رو به تصویر می کشه.

این یادداشت رو به مناسبت پخش فصل هشتم این سریال می نویسم. قبل از اینکه وارد اصل موضوع بشم یک توضیح کلی در مورد محتوای سریال بدم تا دوستانی که آشنایی ندارند، آشنایی پیدا کنند. شخصیت اصلی این سریال کسی هست به نام جک باور که در فصل اول سریال به عنوان رئیس سی تی یو (واحد ضد تروریستی) (که یک شاخه فرضی از سازمان سی آی ای هست) با او آشنا می شیم و تا آخرین فصل سریال در هر قسمت همراه ماست.

فصل هشتم سریال در مورد یک کشور خاورمیانه ای است که نامی به صورت رسمی از اون برده نمی شه ولی قراین نشون می ده که منظور ایرانه. در زیر جند قرینه رو که تو فیلم بهش اشاره می شه بیان می کنم.

۱- کشوری هست که می خواد یک معاهده صلح منعقد کنه توی سازمان ملل و برنامه هسته ایش رو متوقف کنه

۲- در یک جا از سریال رئیس جمهور آمریکا به وزیر امورخارجه می گه که چه قدر با شوهر سابقش در مورد بیانیه صلح با جمهوری اسلامی (The Islamic Republic) صحبت می کرده.

۳- در یک جای دیگه رئیس جمهور اون کشور خاورمیانه خطاب به برادرش می گه که به چرخش در آوردن ۶۰۰۰ سانتریفوژ یک مانور سیاسیه

۴- یک جا هم توی اخبار از این کشور خاور میانه به عنوان IRK یاد می شه که خیلی شبیه IRI هست!

۵- اسم برادر رئیس جمهور فرهاد هست که یک اسم کاملا ایرانیه

البته نباید از شباهت اسم عمر حسن (رئیس جمهور کشور خاور میانه ای) به میر حسین هم غافل بود.

امروز مهدی یه مطلب توی وبلاگش در جواب به من گذاشته بود. بد ندیدم که یه مقدار راجع به distributed computing صحبت کنم. می دونیم که برای حل معماها و مشکلات دنیای واقعی، معادلات ساده ریاضی وجود نداره و باید مساله رو مدل سازی کنیم. در اثر این مدل سازی مساله ما به یک دستگاه n معادله n مجهولی تبدیل می شه و با روش های عددی که توی درس محاسبات عددی رشته های مهندسی به اون پرداخته می شه قابل حل می شه. گاهی تعداد این معادلات و مجهولات اونقدر زیاد می شه که یک کامپیوتر که سهله، با یک آزمایشگاه کامپیوتر هم نمی شه مساله رو در زمان مناسب حل کرد. برای اینکه زمان حل مساله رو کوتاه تر کنند، دانشمندان نرم افزارهایی طراحی کردن که مساله رو به صورت تکه تکه به اون می دن و اون نرم افزار هم با استفاده از توان پردازشی کامپیوتر میزبان به حل اون قسمت از مساله می پردازه و در نهایت پاسخ رو برای سرویس دهنده مرکزی ارسال می کنه. سرویس دهنده مرکزی هم با کنار هم قرار دادن جواب ها به نتایج مورد انتظار می رسه. یکی از جاهایی که به این صورت مسائل پیچیده از جمله یافتن درمان بیماری ایدز رو انجام می ده موسسه ای در امریکا هست که با پشتیبانی شرکت قدیمی و معروف IBM به حل این مسائل می پردازه. نکته دیگه ای که باید به اون اشاره کنم اینه که در بیش از ۹۰% مواقع کامپیوتر ما کاملا بیکاره و ما معمولا به طور متوسط از ۱۰ الی ۲۰ درصد قدرت واقعی پردازشی کامپیوترمون استفاده نمی کنیم. مثلا وقتی داریم از اینترنت استفاده می کنیم، موزیک گوش می دیم و فیلم می بینیم، عملا ۸۰ الی ۹۰ درصد توان کامپیوترمون بدون استفاده می مونه. حالا اگه شما هم مثل من علاقمند هستید می تونید در سایتی که معرقی کردم عضو بشید، نرم افزار رو دانلود کنید و به جمع یاری رسانان حل مشکلات بزرگ بشر بپیوندید.

دیروز بالاخره تکلیف ریاست جمهوری آمریکا که تا حدود ۸۰% از ماهها قبل معلوم بود، ۱۰۰% معلوم شد و باراک اوباما به عنوان اولین رئیس جمهور سیاه پوست آمریکا (به قول خودشون African-American) انتخاب شد. دیروز قسمتی از سخنرانیش رو بعد از انتخاب شدنش در ایالت زادگاهش شیکاگو از سی ان ان دیدم. خیلی جالب بود حرف زدنش و شعارش که می گفت Yes we can و واقعا به پشتوانه مردم هر دولتمردی می تونه بگه yes we can. یاد حرفای امام خمینی تو اول ورود به ایران افتادم که می گفت “من به پشتیبانی این ملت، دولت تعیین می کنم.” واقعا هنوز مردم ایران می تونن بگن YES WE CAN ؟